Wpadła mi w ręce ostatnio ciekawa książka 100 sekretów ludzi sukcesu. Pełna krótkich historii, niesamowicie inspirująca.
Postanowiłem umieścić fragment, bo dotyczy on wszystkiego: emerytur, przyszłości, celów, dążeń.

Wszystkim bije zegar, bez względu na to, jakie mamy marzenia. Rodzina, przyjaciele, a nawet media zmuszają nas do zastanowienia się, kiedy wreszcie znajdziemy się „tam” i dlaczego wciąż „tam” nie jesteśmy.

Czy porażka to też sukces ?

Może to śmiała wypowiedź, lecz tak naprawdę nasze sukcesy są uzależnione od tego, jak odbieramy porażki. Czytałem gdzieś stwierdzenie, że "tak naprawdę nigdy nie ponosimy porażek, przynajmniej do chwili aż nie zaczniemy obwiniać o to innych". W jaki sposób je odbieramy i jakie wyciągamy z nich wnioski, gdyż właśnie to decyduje o tym czy są rawdziwą klęską, czy też etapem w drodze do prawdziwego sukcesu.

Rozmawiam codziennie z wieloma ludźmi. O oszczędzaniu, o inwestowaniu, o pracy, o przyszłości.
Zauważyłem, że większość tych ludzi ma w sobie niezwykle silne pragnienie rozwijania się.

Jeśli kiedykolwiek byłeś lub byłaś menedżerem, zarządzałeś zespołem, wiesz zapewne, jak ważne było dla Ciebie stworzenie podstawowych reguł i zasad.
Takie „zbiory reguł i zasad” funkcjonują w każdym biznesie, jedne mniej, inne bardziej służą podporządkowaniu większości pod jedność celów, dążeń, osiągnięć.

Tak sobie myślę, że pozytywne myślenie musi stać się nawykiem:
szklanka jest w połowie pełna - i basta! - A jak już się stanie, to wtedy człowiek zaczyna inaczej żyć... hm... można by tak ciągnąć temat i się (pozytywnie) rozmarzyć...